Çocuğun kurduğu oyun yetişkinin beklediği kadar düzenli, neşeli veya anlaşılır olmayabilir. Bir sahnenin karmaşık görünmesi, hemen endişe verici bir anlam taşıdığını göstermez. Önyargısız bakmak, hiçbir şeyi önemsememek değil; önce ne görüldüğünü fark edip yorumun sınırını korumaktır.
Bu konuda destek almak isterseniz Ankara pedagog sayfamızdan bilgi alabilirsiniz.
Gözlenenle varsayılanı ayırmak
Çocuğun bir nesneyi sakladığını görmek gözlemdir; bunu belirli bir yaşantının kesin kanıtı saymak yorumdur. Bu iki düzeyin ayrılması gerekir. Oyunlar hayal gücünden, günlük olaylardan veya o anda keşfedilen malzemeden etkilenebilir. Tek bir sahneden tanı, aile ilişkisi ya da geçmiş olay hakkında kesin sonuca varılmamalıdır.
Daha fazlası için pedagog Ankara sayfasına göz atabilirsiniz.
Tekrarı hemen sorun olarak görmemek
Aynı oyunun yeniden kurulması farklı nedenlerle ilişkili olabilir. Çocuk tanıdık bir deneyime dönmek, bir beceriyi denemek veya malzemenin bir özelliğini keşfetmek isteyebilir. Bunların hangisinin geçerli olduğu yalnızca dışarıdan bakılarak kesinleşmez. Görüşme çerçevesi ve çocuğun diğer deneyimleri değerlendirmeye katılabilir.
Yetişkinin beklentisini fark etmek
Oyunu sürekli düzeltmek, daha olumlu bir hikâye kurmasını istemek veya sembollere hazır anlamlar vermek çocuğun ifadesini daraltabilir. Ailenin merak ettiği ayrıntıları uygulayıcıyla konuşması mümkündür; ancak her malzemenin değişmez bir karşılığı olduğu varsayılmamalıdır. Kullanılan yaklaşımın amacı, mesleki eğitim ve çalışma yetkisi öğrenilmelidir. Çocuğun günlük yaşamında belirgin güçlükler veya sağlık yakınmaları varsa bunlar oyundan çıkarılan yorumlarla açıklanmadan uygun profesyonel değerlendirmeyle ele alınmalıdır. Aile bir oyundan kaygı duyduğunda gördüğü sahneyi olduğu gibi anlatabilir. Önceden belirlenmiş bir açıklamayı doğrulatmaya çalışmak yerine, hangi bilginin anlamlı olduğunun sorulması daha açık bir iletişim sağlayabilir.
Devamında şu sayfa da işinize yarayabilir: Kariyer Seçiminde Kafa Karışıklığı Normal mi?